Παρασκευή, 24 Απριλίου 2015

ΓΥΡΝΩΝΤΑΣ ΠΙΣΩ

Κλείδωσα σε ένα στεγνό μέρος του χρόνου τα κοφτερά δόντια γάτας
Της ενηλικίωσης μου
Που ποντίκι με ονομάτιζαν
Και γυρνώντας πίσω στην παιδικότητα
είδα έκπληκτος πως υπάρχει ελπίδα για το μέλλον……….
πέταξα τα χάπια τους, τα χόρτα και τις γυαλιστερές τους γκόμενες
Και μόνον την ησυχασμένη πια φωνή της ψυχής μου άκουσα
-έτσι….ΖΗΣΕ…
Και αν χρειαστεί να ουρλιάζεις…ούρλιαζε
Και αν χρειαστεί να χτυπήσεις… χτυπα
Και αν χρειαστεί να πεθάνεις…. πέθανε

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου